او در نماي اول داستان تصوير مار بوآي بسته و بازي را توضيح مي دهد كه يك فيل را قورت داده است. اين تصويري است كه او در كودكي كشيده و پس از آن ديگر هيچ گاه نقاشي نكرده است.  اين خلبان، همان بزرگسالي يك كودك نا تمام است كه حالا توي دل كوير گير افتاده و بايد به كودكي باز گردد تا يك انسان را تمام كند و بازگردد. انساني در كمال و بي نقصي كودكي.  او يك بزرگسال است... كودكي كه ياد گرفته كودكي اش را پنهان كند. او خلبان است و داستان زندگي خودش را مي نويسد. اين همان اگزوپري است... همان من و تو و همه انسان!

در حقيقت، شازده كوچولو بازگشت كودكي همه آدم بزرگ ها است.