مشق نظریه

*ناگزيرم تو را، مثل نفس، دم و بازدم را، چونان سه تار زدن، زخمه زدن را، من،در هر كدامتان، زيستن را به تماشا نشستم. بي آنكه بدانم، در بارقه چشمانتان، زخم تازيانه اي به رياضت نشسته...در امتداد ستون فقراتم و بر ديواره رگهايم، جار مي زنند جارچي ها، اندوه مرا_اندوه زن بودن را_ تا بداني، هميشه، انسان بودن را، مرد بودن كفايت نمي كند!
*( آرزو نوري_از اندوه زن بودن)



سلام... به وبلاگ من خوش آمدید.
این وبلاگ نوشته هایی درباره مطالعات فرهنگی می باشد.
سعی دارم از این به بعد به زندگی روزمره نزدیک شوم و بیشتر به بحث های مربوط به جنسیت و زن بودن در روزمره  جامعه بپردازم.
و مورد دیگری که دوست دارم بدن در زندگی روزمره است.

این نوشته ها نوشته های یک دختر عاصی است که ننگ متفاوت بودن را - به قول اروینگ گافمن-  در این جامعه می کشد و مثل خودش زیست می کند.


باشد که آیین انسانیت در جهان حکمفرما شود.